تاریکی قسمتی از روشناییست و روشنایی قسمتی از تاریکی . آدمها۲ گروهند : ۱. گروهی که از تاریکی به روشنایی میرن ۲. گروهی که از روشنایی به تاریکی میرن . امیدوارم همه بچه های شیخ بهایی اونم از نوع شهرسازش از گروه دوم باشند البته  با کمک استادا که دلمون از یه سریشون خیلی گرفتست 

تاریکی روزنه ای است به سکوت ..

تاریکی ، همان که اگر با خواب به یک جا بنشیند ارمغانی از رویش رویا و قدکشیدن خیال به همراه دارد و اگر همصحبت بیداری شود ، کمینگاه حقیقت است .

تاریکی صدای درون است به گاه محاکمه تن ، با انبوهی کتمان ها و چرا ها و کرده ها و نکرده ها ، تاریکی شاید مکانی یا شاید زمانی است ، بیرون از زمان ، نه حال است و نه گذشته و نه آینده ، انتظاری پریشان و هراسان از آینده است و آینه ای از گذشته که بر سر کمینگاه خاطرات ، افعال گذشته ات را به نظاره نشسته است  .

روشنایی زندگی ، فاصله ی دو تاریکی مطلق است ، زاده شدن در دالان تاریکی ا ز جنس مادر و دفن شدن در دالانی تاریک ، که بستری برای تجزیه شدن است ، تاریکی هم زاده شدن است و هم از جنس مردن ، تاریکی هم ابتدا است و هم انتها ، اما این تمام حقیقت تاریکی نیست ...

تاریکی اعتراف تلخ است ، مجالی برای یکسان شدن ، تاریکی فریب و نقاب رنگ ها ، زشتی ها و زیبایی ها را در وسعت دیدش می بلعد .

تاریکی جولانگاه ستارگان است ، که گاه از روی اجبار و گاه از روی عادت و گاه ازجنس پاسخ ، چشمکی روانه ی چشم های خیره به ظلمت می کنند .

تاریکی اما ، فقدان نور نیست ، تاریکی گاهی پاسخ خیره شدن به آفتاب و نور مطلق است .

تاریکی اما ، ندیدن نیست ، فرصتی است برای دیدن تسلیم شدگان آفتاب ، مجالی است برای دیدن نادیده هایی که خود را وقف نور کرده اند ، نادیده هایی که نور ، ظلمت و تاریکی آنها است .

تاریکی هم فراز است و هم فرود، هم اوج است و هم عمق ، تاریکی در قلب هر ذره و در اوج آسمان ها و در عمق زمین ، چمبره زده ..

تاریکی اما از جنس شب نیست ، تاریکی گاهی سایه تمام قد خورشیدک هاست

تاریکی جراتی است برای هر آنچه از انجامنش در روشنایی هراس داریم .